De Nieuwe Mens bij de Politie

Toegepaste Persoonlijke Innovatie in ZIJN

Leven in het meest verheugende moment van Nu

Introductie

Deze tekst over de Nieuwe Mens bij de Politie heb ik afgelopen najaar geschreven vanuit mijn behoefte om zichtbaar te zijn in wat ik nu in mijn leven en daarmee ook in mijn werk ervaar. Deze behoefte voelde ik vorig jaar oktober 2017 op het moment dat ik na 1 jaar mijn Calyxes World Ascension Journey in Zuid Amerika had afgesloten. Ik beoog met wat ik schrijf transparant te zijn in wie en wat ik ben, wat ik zie, hoe ik mijn plek inneem en wat ik wil bijdragen in mijn dienstbaarheid aan het grote geheel. Bij de politie en daarbuiten. Daarbuiten breekt nu aan.

Hoe ik ben gekomen tot waar IK NU BEN is niet uit de lucht komen vallen. Daar is een lange weg aan vooraf gegaan. Ik ben verbonden met een verandering die gaande is bij een grote groep mensen, ook binnen de politie, en die nu nog (grotendeels) onzichtbaar is. Ik besef dat ik een voorloper ben. Veel mensen gaan met mij door een ascensieproces heen wat velen na ons zullen gaan ervaren. Dit is niet iets wat ik bedenk. Dit is een wereldwijde zo niet universele evolutionaire energetische verandering waar iedereen in betrokken is, niemand uitgezonderd.

In dit artikel De Nieuwe Mens bij de Politie leg ik uit hoe ik mijn leven en werk heb ervaren in piramidale hiërarchische systemen. Systemen die in mijn ogen niet ten dienste staan aan het creëren van het goede voor iedereen. Ik vertel over wat dit met mij heeft gedaan en hoe ik mij zelf heb bevrijd van het afhankelijk zijn van piramidale systemen. Hoe veelal onzichtbaar voor anderen mijn magische plek veranderde in mijn dienstbare plek. Het is mijn realiteit en waarheid van waaruit ik spreek. Mijn naam paste niet meer bij mij. Gerrit Breider was de naam die toebehoort aan het leven dat ik leefde op de oude aarde. An-Ra is mijn naam die leeft in het NU van de Nieuwe Aarde. Werelden en realiteiten veranderen NU drastisch en disruptief. Dat gebeurt niet alleen in mij maar ook in andere mensen (bij de politie). In mij is het nu vrij en Leeg. Ik draag vanuit mijn hoogste verantwoordelijkheid bij aan deze Nieuwe Aarde en ben zo dienstbaar aan het grootste geheel. Bij de politie en elders. We leven in een tijd dat er grote veranderingen gaande zijn en staan aan te komen. Mijn bijdrage binnen de politie is daarop gericht. Dat doe ik op mijn dienstbare plek.

Aan de lezer

In dit artikel geworden doe ik een poging om mijn waarnemingen en ervaringen van mijn innerlijke wereld te verwoorden. De wereld is in mij, alles is in mij en niet buiten mij. Van daaruit vertel ik, schrijf ik. Met mijn taal en verwoording sla ik een brug tussen mijn innerlijke wereld en die van anderen.

Mocht ik geen aansluiting meer vinden bij mijn lezer dan vraag ik je om te voelen wat er in je gebeurt. Roept wat je leest een gevoel van bevestiging of herkenning op, of gaat het in je om een oordeel, afwijzing of afweer? Weet dat ik het heb geschreven om de lezer de mogelijkheid te geven te reflecteren op zijn/haar realiteitsbeleving. Luister naar wat er resoneert in jouw wereld.

In mijn artikel kan ik beelden presenteren die niet passen of stroken met die van de lezer. Met wat ik schrijf gaat het er mij niet om dat ik DE waarheid representeer. Het is geschreven vanuit mijn waarheid. Twijfel aan alles wat ik schrijf. Ik laat aan de lezer zelf over wat zijn/haar waarheid is. Ik raad de lezer dus sterk aan gebruik te maken van zijn/haar onderscheidingsvermogen in het plegen van zijn/haar eigen waarheidsvinding.

ZICHT OP MIJN WEG in de systemen van de oude aarde

Overleven in piramidale systemen

Iedereen groeit op, leert, werkt en leeft in systemen die in doorsnee te herkennen zijn aan centralisatie, autoriteit en hiërarchie. Het zijn er talloze: familie, onderwijs, politie, overheid, politiek, bedrijven en organisatie, media, religieuze systemen. Door deel uit te maken van deze systemen kunnen we ons tot expressie brengen. Dat gebeurt op manieren die verbonden zijn met het bewegen van het leven in ons. Ogenschijnlijk staan de systemen ten dienste van ons leven. We krijgen geld voor ons werk, we ontvangen kennis in het onderwijs, we groeien op in gezinsverband en zo meer. Zo leveren systemen een bijdrage aan ons leven en ons levensonderhoud. Ongemerkt en onbewust hebben we ingestemd om ons van deze systemen afhankelijk te maken. Dat kan ook bijna niet anders vanwege het feit dat onze totale samenleving uit deze systemen is opgebouwd. Net als velen ben ik er in en mee opgegroeid, ik wist niet beter. Zelfvoorzienend off grid gaan op een onbewoond eiland lijkt de enige manier om niet deel te hoeven nemen aan een systeem.

Het is mijn ervaring dat door ons over te geven aan deze systemen we afhankelijk worden van een autoriteit buiten onszelf. Deze afhankelijkheid is veelal op geld en materie gebaseerd of heeft daar indirect mee te maken. Iedereen weet van huis-uit: Geen arbeid = geen loon (is trouwens bij wet geregeld). En ook: Geen opleiding = geen werk = geen geld = lage levensstandaard. Dat is in ons geprogrammeerd net zoals ‘huisje, boompje, beestje’. Zo heb ik in mijn leven een soort van (verwachtingen)kopie gemaakt van het leven van mijn (ex-schoon)ouders. Zo streefde ik naar en realiseerde ik een mooi huis, een mooie auto, gezonde presterende kinderen en een goede carrière en baan. Aan niets had ik tekort. Al mijn tijd en energie gingen in totale afhankelijkheid op aan het instant houden van ‘het plaatje’. Zonder het te weten leefde ik in het voorbeeldgezin voor anderen. Vanuit het carrière maken zei mijn mannelijk ego in mij ‘ga daar heen waar je naar toe wilt!’ Ik ging en wilde meer en meer, hoger en hoger, beter en beter. En mijn baas zei met zoveel woorden ‘ga dat doen wat het werk (systeem) van je vraagt, voor wat je in dienst bent genomen!’ En ik deed mijn stinkende best zoekend/vragend om erkenning van mijn baas (autoriteit). ‘Stel je baas nooit teleur!’ zei mijn vader. Nooit was het genoeg. Het systeem stuwde me – ontwikkel- en probleemgericht – voort. En alles voelde minder en minder goed in mij. Ik was mijn vrijheid kwijt, volledig ingeKAPseld en afhankelijk van autoriteiten buiten mij. En ondertussen mijn weg gaande werd het van binnen in mijn innerlijke wereld leger en leger. Ik holde mezelf uit en het sluimerende verlangen naar mijn (gevoel van) vrijheid werd sterker en sterker.

Afhankelijk zijn

‘Afhankelijk zijn’ betekende dus dat ik toestond dat er een vorm van autoriteit ‘boven/buiten mij is’ die voor mij bepaalde wat ik wel/niet mocht, kon of hoorde te doen. Een autoriteit waar ik naar luisterde. Ik zie een autoriteit als een – fysieke of niet-fysieke – afhankelijkheids- of verwachtingen-generator die buiten mij steeds opnieuw impulsen creëert die ogenschijnlijk dienstbaar zijn aan mijn leven en/of mijn werk al dan niet gekoppeld aan een sanctiesysteem. Deze impulsen lieten een gevoel van onbalans en onrust in mij ontstaan. Dit gevoel wilde ik teniet doen door bv mijn eigen verwachtingen en die van de ander na te komen. Dat bracht mij in beweging. Als de beweging was gestopt en verwachtingen waren nagekomen, dan voelde ik in mij een vorm van verlichting en rust. Het leek dan even stil te zijn en ogenschijnlijk was alles (weer) in balans. Ik leefde wel in de wetenschap dat de volgende ‘uitdaging’ buiten mij zich al weer aandiende. Verwachtingen waren en zijn hoog. Er was weinig ruimte voor het volgen van eigen impulsen. Te veel en te hoog gestelde verwachtingen hebben in het verleden ook bij mij hun tol geeist.

Daarnaast ken ik vele andere bronnen van afhankelijkheden zoals het verdienen van (heel) veel geld, verstoppen in het werk, religieus fanatisme, medicijnverslavingen, bang zijn, leven in schuld en schaamte, volgen onder groepsdruk, slachtoffer zijn, erkenning van je baas, niet onzeker durven zijn, alcohol drinken, goeroes volgen en zo kan ik de lijst nog wel verder aanvullen.

Wederprestaties in ruil voor voorwaardelijke liefde

Elk systeem verlangt een wederprestatie van mij. Het verlangt (onhoorbaar) door bewijs en validatie, tastbaarheid en ‘harde cijfers’ er naar gehoorzaamd te worden. The ‘love’ given is not for free! Ik diende aan te tonen dat ik er mocht zijn, dan pas had ik bestaansrecht en kreeg ik er voor betaald. Door mijn tastbare bijdrage kon mijn baas mijn bijdrage verantwoorden en kleurde de wereld van control groen. (On)Bewust instemmend, mijn macht ‘weg gevend’ en buiten mezelf plaatsend, bracht ik mezelf in een omgeving waar mijn expressie van wie ik waarlijk ben (sterk) werd beperkt. Het leven dat ik leefde werd (sterk) begrensd. Ik was niet (meer) vrij. Het leven in mij raakte steeds minder vervuld. Ik leek geen keuze meer te hebben. Wat ik werkelijk wilde bijdragen werd minder en minder om gevraagd waarmee ik toestond dat het in mij naar de achtergrond verdween.

Deze gecreëerde impulsen van afhankelijkheid zijn niet vanuit Onvoorwaardelijke Liefde gecreëerd. Als namelijk iets gecreëerd wordt vanuit Onvoorwaardelijke Liefde dan voelen we ons vervuld. Er blijft dan geen leemte ongevuld. Ik, ik voelde me niet vervuld.

Over-leven in magisch denken

Hoop en verwachting bleef ik houden dat het goed was wat ik deed en dat alles op een of andere wijze goed zou komen. Ik geloofde werkelijk dat het ooit goed zou komen. Dat is het magisch denken van het kind dat denkt dat als het maar (steeds) goed zijn best doet het de (voorwaardelijke) liefde ontvangt van zijn/haar ouders. Die overtuigingen zaten ook diep in mijn geloofssysteem. Bovendien leefde en werkte ik in een omgeving die mij hier in bleef voeden. Ik ben ontwikkelingsgericht, dat is mijn aard. Altijd was en ben ik op zoek naar oplossingsrichtingen in de zin van hoe kan iets anders, beter. Of hoe iets nieuws het leven/werk kan verrijken. Ik hoorde dezelfde behoefte in mijn (werk)omgeving. Op mijn magische plek creëerde ik dus precies dezelfde boodschap. Het leek erop dat er geen andere keuze meer was. Het was een fit: ’Ik moest wel doorgaan!’ De balans van geven en nemen waar ik contact mee had, was verstoord. Ik ervoer dat ik uiteindelijk met mijn omgeving disharmonieerde en dat ik de last ervoer van gevoelens van incompetentie, onwetenheid, stress en ziekte. Het was vergelijkbaar met een batterij die heel langzaam leeg werd getrokken wachtend om levenloos ingewisseld te worden voor een nieuwe.

Gaandeweg de jaren werd het volgende voor mij duidelijk. Als ik in deze gematerialiseerde en illusionaire wereld niet meer in geloof in en gehoor geef aan iets buiten mezelf, dan blijft feitelijk alleen de wereld van mijn innerlijk leven over. Een wereld van gevoelens en ervaringen – mijn pijn, verdriet, angst, afgescheidenheid, teleurstelling, schaamte en schuld – waar ik niet geleerd had om mee om te gaan. Met mijn voortdurende aandacht gericht op ‘mijn’ buitenwereld zorgde er steeds voor dat ik dit niet hoefde te voelen. De keuze werd duidelijk: of doorgaan in overleven, of gaan voelen en ervaren wat zich in en door mij beweegt. En ik wist dat het gaan ervaren en voelen van deze innerlijke wereld voor mij en heel veel andere mensen een plek is waar we niet naar toe willen gaan. Sommigen zullen er ook nooit naar toe gaan.

Onthechting in stervensangst

Nadat ik vanaf ongeveer 1990 mijn pad van heelwording ben gegaan heb ik in de afgelopen 5 jaren mijn leven gestript van alles waar ik mij van afhankelijk heb gemaakt. Dat deed ik door mijn instemming in te trekken en mijn weggegeven macht weer in eigen hand terug te nemen. Ik ging mijn innerlijke weg en had de moed om ‘de draak in zijn bek aan te kijken’. Mijn verlangen om vrij te zijn en vol te leven overwon het van het ‘gemak en comfort’ van het overleven. Ik Wilde Leven! Onthechten was mijn innerlijk proces om mijn fixatie, identificatie, geloof en andere innerlijke barrières, waar mijn illusionaire leven op was gebouwd, los te laten. In plaats van het begrip ‘loslaten’ praat ikzelf liever over onthechten. Onthechting is een proces waar ik vele keren doorheen ging om vrij te worden van de macht/drang (piramidaal systeem) die een afhankelijkheid over mij had. Dat is elke keer weer een keuze waar ik steeds VOL JA tegen zeg. Het steeds doorleven van mijn angst, pijn of verdriet was keer op keer mijn manier om ‘er doorheen te sterven’ daarbij niet-wetend waar in uit te komen. Uiteindelijk heb ik alles doorleefd, ben ik lichter en lichter, vrijer en vrijer geworden. Het is Oneindig Leeg in mij. Ik ben Vrij en Thuis gekomen in Mijn Zelf.

In ons is de angst voor het onbekende groot, erg groot. Dat gevoel is verbonden met onze diep gewortelde angst om dood te gaan. Deze angst is zo groot dat we die niet durven te voelen. En wat we niet durven te voelen daar gaan we bij weg. Zo het kelderluik sluitend verliezen we onszelf in de behulpzame materiële buitenwereld. Onze – geprogrammeerde – mind blijft in control en staat alleen toe te ervaren dat wat we kennen en vertrouwen in ons leven.

Terugblikkend ben ik met kleine stapjes en met grote stappen uit mijn geprogrammeerde werelden en systemen – de matrix op de oude aarde – gestapt. In de plaats van carrière maken kwam mijn innerlijke weg van heelwording. Ik liet en laat mij aansturen door dat wat in mij bestemd is. En ik zocht werk in de systemen wat bij mij paste in plaats van andersom. Ik realiseerde me dat ik meer en meer mijn dienstbare plek aan het innemen was. En dat ik minder en minder mensen om heen had die mij begrepen.

Door het oog van de naald naar de Nieuwe Aarde!

Ascensie – Transmutatie naar andere vormen

We zijn aan het ascenderen. Ascenderen is te definiëren als het proces van transmutatie in en van ons lichaam naar een hogere staat van Bewust Zijn. Meer over onze ascensieweg lees je hier. De dichtheid van ons mensenlichaam gaat over in de andere en hogere staat van vibratie van die van het lichtlichaam. Dit proces is het bijzondere van wat wij als mens in het Hier en Nu aan het realiseren zijn. Het is de taak waarvoor we zijn allen hier en nu op aarde zijn. We maken een sprong in onze evolutie als bewust mens (en daarmee als galactic being). De aarde en alles-en-iedereen op aarde is in deze evolutie betrokken omdat alles – en dus ook ons lichaam – is gemaakt van dezelfde aarde en dezelfde energie. Daar wij Eén zijn en de aarde in vibratie omhoog gaat, gaat alles en ook wij in vibratie omhoog. We merken nu al dat de tijd aan het verdwijnen is en dat ons lichaam/belichaamd bewustzijn zich aan het aanpassen is. Er zal geen tijd meer zijn en ook geen lineariteit. Er is alleen NU waarin het HIER besloten ligt. De meeste mensen op aarde weten niets van deze veranderingen of negeren ze, ze zijn niet wakker, hebben geen contact met hun Ik Ben Presentie en leven onbewust de illusie die ze leven.

De 3e Dichtheid (3D) van het fysieke lichaam en de illusionaire wereld – De Matrix – zal binnenkort niet meer in onze levensexpressie op aarde ervaarbaar zijn. ‘De stekker van de matrix is uit de aarde getrokken.’ De bevroren realiteit van onze gematerialiseerde en ego-gedreven samenleving ontdooit. Wat hierop versterkend werkt is dat meer en meer mensen hun instemming aan en afhankelijkheid van autoriteiten (piramidale systemen) buiten henzelf terug nemen, zich bevrijden en in hun eigen Waarheid gaan staan (belichaming). Walk your talk! Nederland Kantelt is een beginnende expressievorm daarvan. Piramidale systemen gaan verdwijnen omdat ze niet in service en dienst zijn van het grote geheel. We gaan op zoek naar expressievormen die bij ons leven passen, ons ondersteunen en daarmee dienstbaar zijn aan het collectief. Zo zie je bv in Nederland coöperaties ontstaan die zorg en inkomen regelen voor haar leden.

Steeds meer mensen raken ‘los geslagen’ in de matrix, zijn op drift geraakt in organisaties en op zoek naar hun dienstbare plek. Nieuwe energieën zijn herkenbaar en doen het leven in hen bewegen zoals:

  • ‘je bent vrij, werkelijk vrij om al datgene te doen wat nodig is om een goede plek voor jezelf en voor het grotere geheel te vinden’ of
  • ‘wacht tot je door een onzichtbare hand, een grotere beweging – voorbij dit alles – in dienst daarvan wordt meegenomen’. De beweging van ‘het bestaande’ naar ‘het bestemde’.

Van Gerrit Breider naar An-Ra

Het achter me laten van mijn vorige leven

Terug naar mezelf. Ik, Gerrit Breider, de man die op 1 oktober 1976 in dienst is genomen door de gemeentepolitie Deventer, heeft lange tijd afgescheiden geleefd van zijn ware Zelf, zijn natuurlijke staat van Zijn. In de afgelopen jaren heb ik ervaren dat de sluiers van mijn afgescheidenheid opgetrokken zijn. Al mijn pijn, verdriet, afgescheidenheid, schuld, schaamte, ego, mind en persoonlijkheid zijn gezien, ervaren, doorvoeld, onthecht en los gelaten. Vele keren heb ik mezelf daarin ontmoet en laag voor laag afgepeld. Als persoon was ik verbonden/geïdentificeerd met mijn geprogrammeerde illusie dat ik een individu was die zijn leven volgens ‘huisje-boompje-beestje’ had te leven. Met alle verwachtingen en verplichtingen – programmeringen en geloof systemen – die autoriteiten (overheid, werkgever, onderwijs, familie, religie, politiek, maatschappij enz) aan mij oplegden. De voortdurende voelbare omgevingsdwang om mij te blijven verbeteren, mezelf competent te maken, de carrièreladder te lopen, was een van de sluiers die mij verblindde.

Gerrit Breider is voor mij de naam van mijn laatste leven in de realiteitsbeleving van de 3e Dichtheid van ons fysieke leven, de vibratie die de dichtheid/dimensie van materie op de oude aarde bepaalde. Ik heb deze naam achter mij gelaten net zoals ik mijn leven in deze 3e dichtheid achter mij heb gelaten. Ik kan niet meer terug naar dit leven omdat dit in mij niet meer bestaat. Dat leven ligt als een herinnering op het kerkhof in een tijdlijn die niet meer bestaat. Daardoor past de naam Gerrit Breider niet meer bij wie ik waarlijk ben, hoe ik mij voel en Mijn Zelf in mijn lichaam ervaar. Ik leef nu in een andere vibrationele ruimte.

An-Ra is mijn naam

Vanuit mijn persoonlijke ervaringen op mijn innerlijke journeys in de afgelopen jaren weet ik dat ik vele levens heb gehad, hier op aarde en op andere planeten. Ik ken ook verschillende van mijn namen die bij die levens horen. Ik weet al langer dat een van de namen An-Ra is. An-Ra betekent Zoon van de Zon. Ik wist ook dat ik op enig moment mijzelf zo heb te noemen. Lange tijd heeft de naam An-Ra en het veranderen van mijn naam liggen sluimeren. Lange tijd voelde ik in mijzelf geen aanleiding om mijn naam te veranderen. Dat moment in 2016 was aangebroken tijdens de voorbereiding op mijn reis door Zuid Amerika. Ik merkte dat bv bij de inrichting van onze nieuwe laptop. Ik ervoer daarbij dat ik niet meer gebruik kon maken van mijn geboortenaam. Ik ben toen de naam An-Ra gaan gebruiken. In de eerste periode van onze reis in Zuid-Amerika (Nationale Park Yendegaia op Vuureiland in Chili) kreeg ik meer en meer contact en verbinding met de Leegte die ik ben. Dat is de Bron van waaruit mijn contact met mijn naam An-Ra ontstaat en gevuld raakt. Ik weet dat ik de Leegte ben. Alles is in Mij. Dieper dan diep ben ik verbonden met de Leegte waar ik Een ben met Alles. Ik omarm Mezelf door mij met mijn naamsverandering te eren; Ik Ben An-Ra!

Ik sta buiten de oude aarde: WAT NU?

Terugkeren gaat niet meer!

Hoe hard ik ook probeer mijn oude realiteit in stand te houden of daar naar terug te willen, het gaat niet meer. Ik kan mij niet ontdoen van mijn belichaamd bewustzijn. Ik laat mijn zelf niet meer laten aansturen door afhankelijkheden en verwachtingen van de oude realiteit op aarde omdat ik ze niet meer in mij erken. Hierbij komt dat de universele energetische veranderingen van de afgelopen jaren, maanden, weken en dagen in en om mij te groot zijn geworden en te snel gaan om genegeerd te worden. Elk moment word ik bewuster belichaamd. Ik ben aangesloten op dat wat in mij bestemd is en ten dienste aan het grote geheel. Van daaruit lever ik mijn bijdrage aan de politieorganisatie als grootste geheel. Ik voel dat ik nog iets heb te doen. Terugkeren naar het bestaande kan niet meer, door het bestemde laat ik mij leiden.

Intentioneel ZIJN

Ik heb hiervoor de achtergronden geschetst van de wezenlijke veranderingen die in en om mij plaats vinden en plaats hebben gevonden. Vanuit wie ik waarlijk ben lever ik mijn bijdrage om dienstbaar te zijn aan het grootste geheel. Ik wil mijn vrije potentie beschikbaar stellen om dat te creëren wat van toegevoegde waarde is vanuit mijn dienstbare plek. Waar dan ook!

Ik doe dat met aandacht voor de Creatie van het Leven op en van de Nieuwe Aarde en de organisaties die haar daarin ten dienste staan:

  • Met zuiver intentioneel handelen creëer ik elk moment van Nu samen met anderen een nieuwe werkelijkheid
  • Ik handel vanuit mijn hoogste staat van ZIJN en Verantwoordelijkheid
  • Ik versta hoe het (in mij en de ander) werkt; vanuit welke ik/IK spreek en handel ik/IK? In mijn leven en werk ben ik afgestemd; ik weet en ervaar wat er in mij en mijn omgeving speelt.
  • De nieuwe wereld is in mij en niet buiten mij. Ik krijg de wereld in mij buiten mij gespiegeld. Mijn ziel creëert vanuit de hoogste verantwoordelijkheid ontmoetingen, gebeurtenissen en ervaringen. Ik weet niet hoe mijn nieuwe wereld eruit ziet.
  • Daar waar Ik Ben is van waaruit ik mijn bijdrage lever.
  • Ik richt mij in het ontmoetingsveld op eenheidservaren, gedijen, plezier, uitbundig zijn, gemak, schoonheid, liefde en licht.

Mijn bijdrage in het ontmoetingsveld van de politieorganisatie in deze transitionele tijd:

  • Brengen van bewustzijn; delen van mijn weten, kennis en ervaring
  • Focus op dat wat er speelt in het onzichtbare, het nieuwe; wat wil zich tonen?
  • Begeleiden en gidsen van mensen die op drift geraakt zijn
  • Mensen begeleiden van een lineaire oude aarde naar een non-lineaire nieuwe aarde
  • Harten openen; het verlangen van mensen bewust maken en laten benoemen
  • Vertrouwen en rust brengen in onrustige tijden door er te Zijn
  • Wegbereider zijn bij innemen van mijn dienstbare plek; assisteren in het vinden van ieders dienstbare plek en de realisatie daarvan
  • Hulp bieden aan mensen bij het proces van onthechting van het loslaten van innerlijke begrenzingen

Voor wie?

Ik wil dienstbaar zijn voor die groep mensen binnen de Eenheid die contact hebben met hun hartsverlangen om hun dienstbare plek in te nemen. Ze zijn losgeslagen uit de oude wereld en op drift geraakt. Zij zijn niet of beperkt op de hoogte van het feit dat er anderen zijn zoals zij en zoals ik. In verbinding zijn met elkaar draagt bij aan het zo gemakkelijk mogelijk laten verlopen van de komende transitie-processen.

Gezien het feit dat ik in deeltijd aan de politie verbonden ben is het voor mij mogelijk om ook in andere organisaties workshops of inspiratiesessies te geven.

Het gaan van Mijn Weg is mijn keuze, mijn pad en Mijn Weg gaat niet anders dan zo!

An-Ra

(Gerrit Breider)

Adviseur bij Team Politieprofessie

Politie Eenheid Oost-Nederland

Meer informatie over mij en mijn dienstbare plek is te vinden op:

CALYXES Ascensionwork Practice (engelstalig)

Ascensiehuis.nl

2018-04-05T11:54:35+00:00

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.